De draak verslaan

Hoe weet je dat er een überhaupt een draak is? Eenvoudig, je wens is nog niet gerealiseerd. Als je wens belangrijk is voor je dan was het al gebeurd als er niet ‘iets’ tussen jou en het resultaat in staat.

Slay your Dragons is de derde grote stap van W.I.S.H.

Er zijn draken in vele soorten. Er zijn kleine draakjes en grote draken. Er zijn geniepige draken en draken waar je niet omheen kan.

Face your Fears

Met het systeem F.E.A.R. verslaan we deze draken. Maar het begint met het moeilijkste deel, Face your Fears. Zie je draak, je angst, onder ogen. Wat is je angst? Waar ben je bang voor? En wat is het allerergste dat er kan gebeuren?

Als ik kijk naar W.I.S.H. dan ben ik bang dat mensen het te ingewikkeld vinden. Engelse termen met een Nederlandse uitleg. Veel stappen om tot een resultaat te komen. We willen het allemaal graag zo gemakkelijk met een universum die het wel even regelt als we maar goed visualiseren. Maar stemmetjes beluisteren en naar je angst kijken, nee, dat willen mensen niet.

Ik ben bang dat mensen de sprookjes niet leuk zullen vinden. Sprookjes die de stappen illustreren en helder maken. Alleen maar omdat ik zelf houd van sprookjes.

En ik ben bang dat het hele uitgeefproces te ingewikkeld is voor zelf uitgeven zodat ik uiteindelijk met een enorme stapel boeken en dus een investering blijf zitten.

Het allerergste dat er kan gebeuren is dat mijn ‘kindje’, mijn idee dat dit fantastisch is, helemaal niet gezien wordt of nog erger, afgeschoten door anderen. Dat ik het mis heb. Want dan zou 25 jaar leren en ontwikkelen volkomen nutteloos voelen.

Mijn W.I.S.H. dromen deel 3 – visionboard

In het boek is dit wel een hele grote opdracht. Misschien hak ik die nog wel in stukjes.

Een tijdje geleden schreef ik het Sinterklaasgedicht, een onderdeel van “Envision your Wish”, de laatste stap van Wave your Wand.

Naast die visualisatie is er in het boek ook de opdracht om een visionboard te maken. Ik besloot toen om dit in de vakantie te gaan doen. Lekker veel tijdschriften mee en ’s morgen in de zon bij een kopje koffie lekker knippen en plakken.

Dat is gelukt. Inmiddels is het visionboard in mijn werkkamer beland en was ik bijna vergeten voor deze website een foto te maken. Bijna, want hier is het.

Dopey, hoe onhandig kun je zijn?

Dopey is zo onhandig. Hij struikelt over zijn eigen voeten, over de slip van zijn jas en over een boomstronk. Alles wat hij probeert lukt niet helemaal.

Wat betekent dat voor mij? Nou, ik was echt reuze onhandig in de liefde. Totdat ik dit systeem schreef en deed.

Maar wat betekent het voor WISH? Wat doe ik onhandig in dit geval?

Wat ik zeker onhandig had gedaan is de crowdfunding. Van te voren niet goed ingeschat. Maar gelukkig eigenlijk ging het niet door. Volgens mij heeft Dopey altijd wel geluk, ook al is hij onhandig.

Wat zou ik anders doen? Dat doe ik nu. Door eerst workshops neer te zetten, te kijken wat daar uit komt kan ik de publicatie van mijn boek beter organiseren. Omdat ik informatie krijg van mensen die na de workshop weten waar ze het over hebben.

Heb ik spijt van de crowdfunding? Nee, het heeft me ook heel veel geleerd. Het heeft me geleerd dat ik niet meteen alles moet invullen en denken dat ik het weet. Maar vragen, vragen, vragen.

Dat komt dus. Met de gratis try-out workshop die 22 september gaat plaatsvinden. Ik heb er zin in!

PS: sorry, hij zit al vol.

Sneezy, ontembare krachten aan het werk

Sneezy, de dwerg die alle dwergen van zich af niest wanneer zij bovenop hem springen om hem niet te laten niezen.

Hij heeft ontembare krachten. Hoe je ze ook in bedwang probeert te houden, Sneezy breekt daar dwars doorheen.

Wat betekent dit voor mijn W.I.S.H.?

Ik laat me niet kisten. Toen de crowdfunding net niet bleek te lukken was ik natuurlijk even teleurgesteld. Mijn plannetje in duigen.

Maar natuurlijk betekent het niet dat W.I.S.H. van de baan is. Juist niet! Kennelijk moet het anders.

Vrijwel meteen zocht ik naar nieuwe mogelijkheden, nieuwe wegen om W.I.S.H. wel onder de aandacht te brengen. Eenvoudigweg omdat ik er volledig in geloof. Het is goed, het werkt en het is nog leuk ook!

Dus op 22 september is de try-out workshop. Gratis, omdat het een try-out is.

Er kunnen maximaal 10 mensen deelnemen en op het moment van schrijven is de groep al half vol.

In de workshop volgen we de vier stappen van W.I.S.H. Je kiest een van je wensen en we gaan ermee aan de slag.

Meer informatie en aanmelden try-out workshop >>

 

Bashful, hoe verlegen kun je zijn?

Bashful is de vijfde dwerg die ik bespreek in dit artikel. Hij is extreem verlegen.

Kun je je nog herinneren wanneer je echt verlegen was? Wanneer je dacht dat alles aan jou niet goed was, het schaamrood naar je kaken steeg en je wel door de grond kon zakken?

Als ik vanuit dit oogpunt naar Bashful kijk dan valt het gelukkig allemaal wel mee. Maar ik merk wel dat ik verlegen wordt als ik iets probeer te ‘verkopen.’

Sommige mensen zit verkopen in het bloed. Heel duidelijk bij mij niet. Iedere keer moet ik een drempel over. Liever geef ik nog iets voor niets weg dan dat ik er geld voor vraag.

Ik weet dat ik daar echt anders naar moet gaan kijken. Want zelf heb ik ook absoluut geen moeite om te betalen voor cursussen en trainingen die ik de moeite waard vind.

Ik weet ook dat mensen soms pas iets op waarde schatten als er echt een flink prijskaartje aan hangt.

Het heeft te maken met mijzelf op waarde te schatten. Als ik er veel geld voor vraag, ben ik het dan waard? Is mijn product het waard? Zijn mijn product en ik goed genoeg? Kennelijk heb ik daar nog onvoldoende vertrouwen in.

De hoogste tijd voor mij dus om te leren verkopen. Om te zeggen: “dit is goed voor je en je zou het moeten doen. Ik kan natuurlijk niet in je portemonnee kijken, maar als je dit voor jezelf over hebt dan is het zeker de moeite waard.”

You can’t shame yourself worthy. Een waarheid als een koe.

Sleepy, de nieuwe Doornroosje

De vraag bij Sleepy, onze vierde dwerg is: Waarvan val jij in slaap?

Doornroosje lag honderd jaar in coma. Gelukkig brak de stoere prins met zijn zwaard door doornstruiken, blies haar de levensadem in en ze leefden nog lang en gelukkig.

Maar wat maakt dat je slaapt? Naast een prik van het spinnenwiel? Als je iets leuks gaat doen zoals een verre reis maken dan kun je meestal niet slapen omdat je vol spanning zit. Waar is het zo saai geworden dat je je aandacht er niet meer bij kunt houden?

Als het gaat om W.I.S.H. dan weet ik niet goed wanneer ik in slaap val, ik vind alles eraan leuk. Het schrijven, de workshop vormgeven, de promotie, het creëren.

Maar als ik even door denk dan denk ik dat ik moeite heb met het laatste stukje, het daadwerkelijk afmaken en realiseren tot een boek. Daarvan ben ik afhankelijk van andere mensen en dat vind ik best lastig merk ik. Dus in plaats van afspraken maken en met name keuzes maken merk ik dat ik snel andere dingen doe.

Ken je dat? Je valt misschien niet letterlijk in slaap, maar je ineens blijkt het huishouden nodig te moeten, er moeten boodschappen gedaan worden, er moet nog een blog geschreven worden. Allemaal om te voorkomen dat je aan dat begint waar je geen zin in hebt. Uitstelgedrag.

Mijn vorige boek (Lachyoga) liep via een uitgever dus die regelde alles. Mooi gemakkelijk. Je hebt er weinig zeggenschap over maar ook geen gedoe. Tenslotte is de inhoud je creatieve uitspatting, de vorm is een heel ander verhaal. Het boek De LOL van het Lachen heb ik zelf vormgegeven en alleen in pdf gemaakt. Dus daar was ik niet afhankelijk van anderen.

Misschien weet ik niet goed waar te beginnen. Ik heb wel samen met Christine contacten gehad met een drukkerij maar ik schrok enorm van de offerte. Natuurlijk wilde ik ook veel te veel. Een mooi vormgegeven boek met een toverstafje en een werkboek. Het kon niet op. Maar alles kost geld. Dus de boodschap is nu wel: “keep it simple”.

Misschien is dat wel de oplossing voor uitstelgedrag: houd het simpel. Door of het project klein te maken of in handige stapjes te verdelen wordt het weer leuk. Mijn conclusie: de stappen verdelen. Wat moet ik nog doen?

  1. Uitzoeken hoe ik precies aan een ISBN nummer kom – én deze aanvragen
  2. Uitzoeken hoe ik het boek bij het Centraal Boekhuis krijg en dit regelen
  3. Of er achter komen dat het handiger is om dit via een kleine uitgeverij te regelen – én dat dan ook doen
  4. De uitgever een nieuwe, veel eenvoudigere offerte laten maken
  5. Bestellen en verkopen.

Simpel toch?

 

 

 

 

Happy, onze stralende dwerg

Mensen die Happy zijn, stralen. Het zijn mensen in wiens aura, zelfs als je niet in aura’s gelooft, wil zijn. Je wil met ze lachen, plezier maken, in de zon zitten.

Happy is de derde dwerg in het rijtje en vraagt ons te kijken naar waar wij stralen, waar wij blij zijn en waar wij gelukkig van worden.

Sense

In welke zin herken ik dit voor mij, wanneer ik met W.I.S.H. bezig ben?

Als ik met W.I.S.H. bezig ben dan vergeet ik de tijd. Ik kom in de ‘flow.’ Of ik nu bezig ben met het boek, of bezig ben met het schrijven van artikelen of plaatsen en kijken op Facebook en twitter, iedere keer wordt ik er gelukkig van. Ten eerste omdat ik weet dat het werkt, mijn droomprins is er nog steeds en ten tweede omdat er zoveel wijze lessen van evenzoveel wijze mensen in verwerkt zijn, dat kan niet anders dan goed zijn.

Situation

Vooral toen ik het boek aan het schrijven was, inmiddels is dit al weer bijna drie jaar geleden, was ik volkomen in de flow. In augustus bedacht ik het boek en ik oktober ging ik er echt voor zitten. De blauwdruk had ik in een dag helemaal klaar.

Met name in november heb ik tussen drukke bedrijven door geschreven. In vier dagen had ik 50% van het boek af. In december kwam het finetunen en natuurlijk het testen. Ik onderwierp mij aan mijn eigen systeem en ik zette dat in wat ik het aller moeilijkst vond. Niet om te creëren, wel om te behouden. Een prins die prins blijft.

Nadat dit gerealiseerd was heb ik mijn verhaal toegevoegd aan het boek. Mijn nieuwe verhaal in het systeem kun je nu volgen op deze website.

Wanneer ik bezig ben met de stappen, bezig ben met W.I.S.H. in welke vorm dan ook dan weet ik dat het goed zit en goed komt. Om de doodeenvoudige reden dat het goed is. Iedere keer wordt ik er blij van, alsof de zon gaat schijnen als ik iets met W.I.S.H. doe.

Solution

Ik vertrouw erop dat de oplossing komt. Dat ineens iemand tegen mij zegt: “hee, maar ik wil dat boek wel uitgeven,” of “kom, maak het niet zo ingewikkeld, als we het simpel doen dan is het er zo.” Of dat ik zelf op een lumineus idee kom, een paar fantastische workshops geef en voldoende geld genereer om alsnog zelf de hele financiering te doen. Wat het ook is, ik sta ervoor open. Want waarschijnlijk, net zoals met zoveel dingen, gaat het anders dan ik van tevoren kan bedenken.

Ik hoop dat jij het in ieder geval tot nu toe interessant genoeg vindt om als het boek er straks is een exemplaar te kopen en ook jouw wensen waar te gaan maken.

 

Grumpy, de mopperaar

Ach gossie, die kat heet echt “Grumpy cat” omdat hij altijd zo kijkt.

Het zijn soms lastige stappen in mijn eigen systeem om W.I.S.H. uit te brengen. Op dit moment ben ik de zeven dwergen, mijn zeven stemmetjes onder loep aan het nemen. Grumpy is een lastige.

Hij is niet alleen lastig voor mij, maar voor de meeste mensen. Hij moppert, hij is niet gezellig en is het met de meeste dingen helemaal niet eens. Hij is een dwarsligger. Als iedereen naar rechts wil, wil Grumpy naar links. Als iedereen vooruit wil, wil hij thuisblijven. En wanneer iedereen zegt dat het maar eens rustig aan moet dan wil hij juist vooruit.

Hij doet me een beetje denken aan mijn broertje van vroeger, toen hij klein was. Als je tegen hem zei dat iets hem niet zou lukken dan ging hij alles in het werk stellen om het tegendeel te bewijzen.

Ik mopper volgens mij vooral als de dingen niet gaan zoals ik wil en denk dat ze zouden moeten gaan. Dat gebeurt wel eens. Overigens veel minder vaak dan vroeger, tegenwoordig kan ik beter zien dat de dingen gaan zoals ze gaan en dat ze soms beter gaan dan ik had verwacht of dat het een doel dient.

Maar nu de hamvraag. Hoe zit dat bij mij en W.I.S.H.?

In het boek vraag ik mij om een situatie te beschrijven waar ik ging mopperen. Meteen schiet mij die situatie te binnen. Toen ik bedacht dat ik de publicatie van W.I.S.H. via een crowdfundingsactie wilde financieren keken een vriendin en ik bij een crowdfundingplatform. Het was een plek waar zij goede ervaringen mee had. Het gesprek met deze mensen was ook heel leuk. Dus, we stapten erin.

Vervolgens heb ik denk ik alleen maar op ze gemopperd. De gegevens die ik had aangeleverd werden niet goed overgenomen, het systeem kon aan de ‘achterkant’ weinig en de wijze van betalen liet ook te wensen over. Iedere keer was er iets waar ik niet blij van werd.

Ik mopperde tegen mijn vriendin die ze had aangedragen, ik mopperde tegen mensen die ik tegenkwam met wie ik over de crowdfunding sprak en ik mopperde tegen de mensen van het platform zelf. Daar noemde ik het overigens ‘teleurgesteld’.

Het resultaat van dit mopperen waren een aantal dingen. Ten eerste werd het er natuurlijk niet gezelliger op met mij. Ten tweede gaf het me wel inzicht in wat ik wel wilde en wat ik eigenlijk voor ogen had en ten derde was ik blij dat de crowdfunding net niet geslaagd was. Inmiddels had ik ontdekt dat ik het anders wilde.

In mijn visualisatie beschreef ik al een beetje wat ik voor ogen heb. En dat wordt nog veel uitgebreider. Maar eerst mijn stappen. Eerst goed in kaart brengen wat mijn innerlijke drijfveren zijn en door welke angst ik me laat tegenhouden. Als ik dat echt onder ogen durf te zien en te laten weten, pas dan wordt het tijd voor resultaat.

Dit was Grumpy. Misschien herken je ook wel iets van jezelf in hem. De volgende dwerg is Happy. Daar kan ik naar uitkijken 🙂